National
'വികസിത് ഭാരതം' സ്വപ്നവും തൊഴില് വിപണിയിലെ യാഥാര്ത്ഥ്യങ്ങളും; ഇന്ത്യയില് തൊഴില് പ്രതിസന്ധി രൂക്ഷമെന്ന് പഠനം
അടിസ്ഥാന ജീവിതച്ചെലവിനായി തുച്ഛമായ വരുമാനമുള്ള താഴ്ന്ന ജോലികള് ചെയ്യാന് യുവാക്കള് നിര്ബന്ധിതരാകുന്ന അവസ്ഥ രാജ്യത്തിന്റെ യഥാര്ത്ഥ വികസന ലക്ഷ്യങ്ങള്ക്ക് തിരിച്ചടിയാണെന്ന് സാമ്പത്തിക വിദഗ്ദ്ധന് ദേവ് കര്
ന്യൂഡല്ഹി | ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വേഗത്തില് വളരുന്ന വലിയ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയെന്ന് അവകാശപ്പെടുമ്പോഴും, ഇന്ത്യയില് അഭ്യസ്തവിദ്യരായ ലക്ഷക്കണക്കിന് യുവാക്കള് കടുത്ത തൊഴില് പ്രതിസന്ധിയും ഗുണനിലവാരമില്ലാത്ത തൊഴില് സാഹചര്യങ്ങളും നേരിടുകയാണെന്ന് സാമ്പത്തിക വിദഗ്ദ്ധന് ദേവ് കര്. അടിസ്ഥാന ജീവിതച്ചെലവിനായി തുച്ഛമായ വരുമാനമുള്ള താഴ്ന്ന ജോലികള് ചെയ്യാന് യുവാക്കള് നിര്ബന്ധിതരാകുന്ന അവസ്ഥ രാജ്യത്തിന്റെ യഥാര്ത്ഥ വികസന ലക്ഷ്യങ്ങള്ക്ക് തിരിച്ചടിയാണെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു.
ഇന്റര്നാഷണല് ലേബര് ഓര്ഗനൈസേഷന്റെ റിപ്പോര്ട്ട് പ്രകാരം, ബിരുദധാരികളായ ഇന്ത്യന് യുവാക്കള്ക്കിടയിലെ തൊഴിലില്ലായ്മ നിരക്ക് 2022ല് 29.1 ശതമാനമാണ്. സാങ്കേതിക യോഗ്യതയുള്ളവരില് അഞ്ചില് രണ്ട് ഭാഗത്തോളം പേരും തങ്ങളുടെ യോഗ്യതക്ക് നിരക്കാത്ത തസ്തികകളിലാണ് ജോലി ചെയ്യുന്നത്. റെയില്വേയിലെ 32,438 എന്ട്രി ലെവല് തസ്തികകളിലേക്ക് 1.08 കോടി അപേക്ഷകരാണ് മത്സരിച്ചതെന്ന് റെയില്വേ മന്ത്രി പാര്ലമെന്റില് വ്യക്തമാക്കുകയുണ്ടായി. ഉത്തര്പ്രദേശില് 62 പ്യൂണ് തസ്തികകളിലേക്ക് 3,700 പി എച്ച് ഡിക്കാരും 28,000 ബിരുദാനന്തര ബിരുദധാരികളും അപേക്ഷിച്ചതും തൊഴില് പ്രതിസന്ധിയുടെ ആഴം വ്യക്തമാക്കുന്നു.
ഔദ്യോഗിക കണക്കെടുപ്പ് രീതിയായ യു പി എസ് എസ് പ്രകാരം, വര്ഷത്തില് വെറും 30 ദിവസമെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും വരുമാനമാര്ഗ്ഗത്തില് ഏര്പ്പെടുന്നവരെ തൊഴിലുള്ളവരായി കണക്കാക്കുന്നു. തട്ടുകടകളിലും മറ്റും തുച്ഛമായ വേതനത്തില് പണിയെടുക്കുന്നതുപോലും ഔദ്യോഗിക കണക്കില് തൊഴിലായി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു. സാമൂഹിക സുരക്ഷാ പദ്ധതികള് ഇല്ലാത്തതിനാല് പട്ടിണി ഒഴിവാക്കാന് ജനങ്ങള് അനൗപചാരിക ജോലികളിലേക്ക് തിരിയുകയാണ്. രാജ്യത്തെ തൊഴില് ശക്തിയുടെ ഏകദേശം 90 ശതമാനവും അനൗപചാരിക മേഖലയിലാണ് ജോലി ചെയ്യുന്നത്.
നിലവിലുള്ള രണ്ട് കോടി മുതല് രണ്ടര കോടി വരെയുള്ള തൊഴില്രഹിതര്ക്ക് പുറമെ, ഓരോ വര്ഷവും ഒരു കോടി മുതല് 1.2 കോടി വരെ പുതിയ ഉദ്യോഗാര്ത്ഥികളാണ് തൊഴില് വിപണിയിലെത്തുന്നത്. തൊഴിലോ വിദ്യാഭ്യാസമോ പരിശീലനമോ ഇല്ലാത്ത 15 മുതല് 24 വരെ പ്രായമുള്ള യുവാക്കളുടെ നിരക്ക് 2025ലെ കണക്ക് പ്രകാരം ഇന്ത്യയില് 24.3 ശതമാനമാണ്. ചൈനയിലെ 11.2 ശതമാനത്തെക്കാളും വിയറ്റ്നാമിലെ 10.9 ശതമാനത്തെക്കാളും കൂടുതലാണിത്. രാജ്യത്തെ തൊഴിലാളികളുടെ 41.6 ശതമാനവും ഇപ്പോഴും കൃഷിമേഖലയിലാണ് നിലനില്ക്കുന്നത്. മറ്റ് ഏഷ്യന് പങ്കാളിത്ത രാജ്യങ്ങളില് ഇത് ശരാശരി 24.6% മാത്രമാണ്.
വന്കിട നിര്മ്മാണങ്ങള്ക്കും കോര്പ്പറേറ്റ് സബ്സിഡികള്ക്കും മാത്രം പ്രാധാന്യം നല്കാതെ, മനുഷ്യവിഭവശേഷി വികസനത്തിനും തൊഴിലധിഷ്ഠിത പ്രോത്സാഹനങ്ങള്ക്കും സര്ക്കാര് മുന്ഗണന നല്കണമെന്ന് റിപ്പോര്ട്ട് നിര്ദ്ദേശിക്കുന്നു. പ്രാദേശിക വിതരണ ശൃംഖലകള് ശക്തിപ്പെടുത്തുക, ഇംപോര്ട്ട് നികുതികള് കുറച്ച് നിര്മ്മാണ ഹബ്ബുകള് സ്ഥാപിക്കുക, മനഃപാഠമാക്കുന്ന പഠനരീതിക്ക് പകരം തൊഴില് നൈപുണ്യ വിദ്യാഭ്യാസം നല്കുക, ഗ്രാമീണ ആരോഗ്യ ടൂറിസം മേഖലകളില് തൊഴിലവസരങ്ങള് സൃഷ്ടിക്കുക എന്നിവയാണ് പ്രധാന പരിഹാര മാര്ഗ്ഗങ്ങള്.




