കാറ്റിലും കോളിലുമിളകാതെ

തന്നിഷ്ടങ്ങൾക്ക് വഴങ്ങുന്നതും അധ്വാനം തോന്നാത്തതുമായ കർമങ്ങൾ അനുഷ്‌ഠിക്കുകയും അല്ലാത്തത് വേണ്ടെന്ന് വെക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പാർശ്വ ഭക്തരെ കുറിച്ച് കേട്ടിട്ടുണ്ടോ?. ഉണ്ട്, അങ്ങനെ ചിലരുണ്ട്. വിശ്വാസത്തെ ഉപരിപ്ലവമായി കാണുന്നവർ. വെളിച്ചം അകത്തേക്കു കടക്കാത്തവർ. ആവശ്യാനുസരണം മതത്തിന്റെ കുപ്പായമിടുകയും അഴിച്ചുവെക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ. സൂറ: ഹജ്ജ് 11-ാം വാക്യം അത്തരക്കാരെ ഗൗരവത്തിൽ സമീപിക്കുന്നുണ്ട്. “പാർശ്വഭക്തരായി ആരാധിക്കുന്ന ഒരു വിഭാഗമാളുകളുണ്ട്. വല്ല നന്മയും കൈവന്നാൽ അവർ സ്വസ്ഥരാകും. പരീക്ഷണമാണു വരുന്നതെങ്കിൽ അവർ വിശ്വാസത്തിൽ നിന്ന് പിന്തിരിയും. പരലോകവും ഇഹലോകവും അവർക്കു നഷ്ടമായി. അതു തന്നെയാണു പ്രത്യക്ഷമായ നഷ്ടം.’

കൂട്ടരേ… പേര് കൊണ്ടും വിലാസം കൊണ്ടുമല്ല ഒരാൾ വിശ്വാസിയാകുന്നത്. വിശ്വാസം ഹൃദയത്തിൽ ആരുറച്ചവനാണ് വിശ്വാസി. ഹൃദയത്തിലുറച്ച വിശ്വാസത്തെ പ്രഖ്യാപിക്കുക കൂടി വേണം. കാപട്യം കലർന്ന വിശ്വാസം വ്യാജമാണ്. ഒരു ഫലവും ചെയ്യാത്തത്. സാഹചര്യങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ആറ്റിക്കുറുക്കാനോ മുറിച്ചുമാറ്റാനോ പറ്റിയതല്ലത്. പരപ്രേരണകളോ പ്രകോപനങ്ങളോ ലാഭേഛയോ അല്ല വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രചോദനം. ഒരു കൊടുങ്കാറ്റിനും അടർത്തി മാറ്റാനാകാത്തവിധം ബലിഷ്ഠമായ താഴ്്വേരതിനുണ്ട്. സുഖ ദുഃഖങ്ങളിലും നന്മകളിലും പരീക്ഷണങ്ങളിലും രഹസ്യത്തിലും പരസ്യത്തിലും സ്വകാര്യയിടത്തും പൊതുവിടത്തും അശേഷം പോറലേൽക്കാതെ അത് നിലനിൽക്കുന്നു. ഏത് കാറ്റിലും കോളിലും കടപുഴകാതെ നിൽക്കുന്ന കുറ്റിച്ചെടിയോടാണ് വിശ്വാസി ജീവിതത്തെ റസൂൽ(സ) ഉപമിച്ചതും.

കേൾക്കൂ…റസൂലിന്റെ (സ) കാലം. ഒരു ജൂതൻ ഇസ്‌ലാം സ്വീകരിച്ചതായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. മുസ്‌ലിംകൾക്കിടയിൽ അവന് സ്വീകാര്യത ലഭിച്ചു. പക്ഷേ, പരീക്ഷണങ്ങൾ ഓരോന്നായി അവന്റെ ജീവിതത്തിൽ വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. കണ്ണിന്റെ കാഴ്ച നഷ്‌ടപ്പെടൽ, സാമ്പത്തിക നഷ്‌ടങ്ങൾ, മകന്റെ വേർപാട് തുടങ്ങി നിരവധി പരീക്ഷണങ്ങളുടെ കൈപ്പുനീർ അയാൾ രുചിച്ചു. അസ്വസ്ഥകളിൽ മനം മടുത്തു. ഇസ്‌ലാമിലേക്കുള്ള ആഗമനത്തെ അയാൾ അശുഭമായി കണ്ടു. ഈ വിപത്തുകളുടെ ഹേതു മതംമാറ്റമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചു.
“നബിയേ, എന്നിൽ നിന്ന് ഇസ്‌ലാം ഒഴിവാക്കിത്തരണം.’ എന്നാവശ്യപ്പെട്ട് അയാൾ തിരുസന്നിധിയിലെത്തി. നബി (സ) പറഞ്ഞു: “ഇസ്്ലാമിൽനിന്ന് ആരെയും ഊരിയെടുക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ?’.

“ഈ മതത്തിൽ വന്നശേഷം എനിക്കൊരു ഗുണവും കൈവന്നിട്ടില്ല. എന്നല്ല, എന്റെ കണ്ണ് പോയി. പുത്രൻ മരിച്ചു. സമ്പത്ത് കുറഞ്ഞു.’ വേവലാതിയുടെ കെട്ടഴിച്ച അയാളോട് നബി(സ)യുടെ പ്രതികരണം ഇതായിരുന്നു: “മനുഷ്യാ, ഇസ്‌ലാം മനുഷ്യനെ കടഞ്ഞു ശുദ്ധീക രിക്കുകയാണ്. അഗ്നി ഇരുമ്പിനെയും വെള്ളിയെയും സ്വർണത്തെയും കടയും പോലെ.’

ലാഭം പ്രതീക്ഷിച്ച് ഇസ്‌ലാമിൽ വന്ന യഹൂദിക്കു തന്റെ ജീവിതാനുഭവങ്ങൾ നിരാശയാണു നൽകിയത്. വിശ്വാസത്തിന്റെ കാതൽ അകത്തിറങ്ങാത്തതുമൂലം അയാൾ വിശ്വാസത്തിനു പകരമായി ഭൗതിക ലാഭമാണു പ്രതീക്ഷിച്ചത്. വിശ്വാസം ഒരു തരത്തിലുള്ള ത്യാഗമാണെന്നതിനെ അയാൾ ഗ്രഹിച്ചില്ല. ജീവിതത്തിന്റെ ആത്യന്തികലക്ഷ്യം ഭൗതിക സുഖത്തെ ആസ്വദിക്കലാണെന്ന് അയാൾ കരുതി. മുസ്‌ലിം ജീവിതത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം സുഖിച്ച് മരിക്കലും മരണാനന്തര കാലത്തെ അറ്റമില്ലാത്ത സുഖജീവിതവുമാണല്ലോ. ഭൗതിക ലോകം അവനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം സുഖങ്ങൾ പലതും ത്യജിക്കേണ്ടയിടമാണ്. കടച്ചിലെടുക്കുന്ന കുത്തുനോവുകൾ ഏറെയുണ്ടാകും. ചവിട്ടിമതിക്കപ്പെട്ടേക്കും, കടിച്ചു കുടയപ്പെടും. സ്വഹാബ റളിയല്ലാഹു അൻഹും എത്രയായിരുന്നു സഹിച്ചത്. അടിയും ആട്ടലും തെറിയും തറിയും തുടങ്ങി അതിക്രൂരതയുടെ ഭീകര കാലങ്ങളിൽ ചോര വാർന്നവർ നിന്നു. അപ്പോഴും അവർക്കൊരു ദൃഢമായ ബോധമുണ്ടായിരുന്നു.

ഞങ്ങൾ സത്യത്തിലാണെന്ന്, പരമകാരുണികന്റെ കരുതലിലാണെന്ന്. അതിനാൽ വിശ്വാസ പാശത്തിൽ നിന്ന് അവർ കടി വിട്ടില്ല. “നിങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് കഴിഞ്ഞു പോയവർക്കുണ്ടായതു പോലുള്ള പരീക്ഷണങ്ങൾ നിങ്ങളിലേക്ക് വരാതെ, തന്നെ നിങ്ങൾ സ്വർഗത്തിൽ പ്രവേശിക്കുമെന്നെങ്ങാനും നിങ്ങൾ കരുതിപ്പോയോ?’ എന്ന സൂറ: ബഖറയുടെ ചോദ്യം അവർ ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു.

എത്ര കാലമായി പ്രാർഥിക്കുന്നു. ഒരു ഫലവുമില്ല, അല്ലാഹു എന്നെ കേൾക്കുന്നില്ല എന്നൊക്കെ കരുതുന്നവരും പറയുന്നവരുമുണ്ട്. വിശ്വാസത്തിനു ബാധിച്ച ഫംഗസുകൾ അവരെ അങ്ങനെ പറയിപ്പിക്കുന്നതാണ്. കഷ്ടതകളുണ്ടാകും. അത് വിശ്വാസം അശുഭമായതുകൊണ്ടല്ല. തീച്ചൂളകളിൽ ക്ഷമിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന പരീക്ഷണമാണ്. ദാരിദ്ര്യങ്ങളിൽ ഉലയാതിരിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന, വേദനകളിൽ പതറാതിരിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന, അങ്ങനെയങ്ങനെ ജീവിതത്തിന്റെ കൊടുംവെയിൽ നേരങ്ങളിലും വിശ്വാസം കനൽ പോലെ കൈയിൽ കരുതുന്നുണ്ടോ എന്ന നോട്ടമാണത്. പറഞ്ഞില്ലേ, അവസാന കാലത്തെ കുറിച്ച്. വിശ്വാസത്തെ സംരക്ഷിക്കുകയെന്നത് കത്തിയെരിയുന്ന തീക്കനൽ ഉള്ളംകൈയിൽ കരുതിയ പ്രതീതിയായിരിക്കുമെന്ന്!!

ജീവിതത്തിലാകെ പരവതാനി വിരിച്ച് കഴിയാനല്ല വിശ്വാസി ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. അതൊട്ടും സാധ്യമല്ല. രാപ്പകൽ പോലെ സുഖ ദുഃഖങ്ങളുമുണ്ടാകും. ഇഷ്‌ടാനിഷ്‌ടങ്ങളുണ്ടാകും അപ്പോഴൊന്നും അവന്റെ വിശ്വാസത്തിന് കീഴ് സഞ്ചാരമുണ്ടാകില്ല. പ്രതിസന്ധികൾ വിശ്വാസത്തെ അണച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും. ഫറോവയുടെ നിഷ്ഠൂരതയുടെ മുന്നിലെ മൂസാ നബി (അ) യെ പോലെ, നംറൂദിന്റെ തീ കുണ്ഡാരത്തിന് മുന്നിലെ ഇബ്‌റാഹീം നബി (അ) യെ പോലെ, വിശ്വാസത്തെയും അത് പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന നിലപാടുകളെയും ഉറക്കെ പറയുന്നതിൽ അവർക്ക് അമാന്തമുണ്ടായില്ല. വിവാദങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ച് പരിഹസിച്ച് ഒറ്റപ്പെടുത്തി ആക്രമിച്ച് വിശ്വാസത്തെ തളർത്താനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ ഏത് കാലത്തുമുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ, വിശ്വാസികളുടെ അടിയിളകാത്ത തറ അവരെ കൂടുതൽ ബലിഷ്ഠമാക്കുകയായിരുന്നു. അല്ലാഹു നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തെ ദൃഢീകരിക്കട്ടെ.

Content Highlights:
This reflection explores Surah Al-Hajj verse 11, addressing shallow faith that shifts with life circumstances. It emphasizes that true belief requires patience through hardships, as illustrated by historical accounts during the Prophet’s era. Real faith stands firm against all tests of life.