ജി ഡി പി: അളവുകോലിലെ അപഭ്രംശങ്ങള്‍

നടപ്പു സാമ്പത്തിക വര്‍ഷത്തിന്റെ ഒന്നാം പാദത്തില്‍ രാജ്യം 7.8 ശതമാനം ജി ഡി പി വളര്‍ച്ച രേഖപ്പെടുത്തിയതിനു പിന്നാലെ, പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദി ഉന്നയിച്ച അവകാശവാദങ്ങള്‍ പുതിയ ചര്‍ച്ചകള്‍ക്ക് വഴിവെച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഭൗമരാഷ്ട്രീയ സംഘര്‍ഷങ്ങളും വിതരണ ശൃംഖലയിലെ തടസ്സങ്ങളും ആഗോള സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയെ ഉലയ്ക്കുമ്പോഴും ഇന്ത്യ കൈവരിച്ച ഈ കുതിപ്പ് സമാനതകളില്ലാത്ത നേട്ടമാണെന്നാണ് കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാറിന്റെ പക്ഷം. എന്നാല്‍, ഭരണകൂടം കൊട്ടിഘോഷിക്കുന്ന ഈ അക്കങ്ങള്‍ രാജ്യത്തിന്റെ യഥാര്‍ഥ സാമ്പത്തിക ആരോഗ്യത്തെയാണോ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നത്, അതോ സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കുകളിലെ സാങ്കേതിക പഴുതുകള്‍ മറയാക്കി പെരുപ്പിച്ചു കാട്ടുന്നതാണോ എന്ന വസ്തുനിഷ്ഠമായ പരിശോധന ഇവിടെ അനിവാര്യമാണ്.

ഔദ്യോഗികമായി പുറത്തുവിട്ട ഈ വളര്‍ച്ചാനിരക്ക് പൂര്‍ണമായും അടിസ്ഥാനരഹിതമാണെന്ന് പറഞ്ഞ് ഒറ്റയടിക്ക് തള്ളിക്കളയാനാകില്ല. സേവനമേഖലയിലും വന്‍കിട വ്യവസായങ്ങളിലും കാതലായ ചില മുന്നേറ്റങ്ങള്‍ പ്രകടമാണ്. ധനകാര്യം, വിവര സാങ്കേതികവിദ്യ, ഇതര സേവന മേഖലകള്‍ എന്നിവ പത്ത് ശതമാനത്തിലധികം വളര്‍ച്ച കൈവരിച്ചതും നിര്‍മാണ- ഉത്പാദന രംഗങ്ങളിലെ പുരോഗതിയും സാമ്പത്തിക പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളിലെ ചലനാത്മകതയെ അടിവരയിടുന്നുണ്ട്. റോഡുകളും റെയില്‍വേയുമടക്കമുള്ള അടിസ്ഥാന സൗകര്യ വികസനത്തിനായി സര്‍ക്കാര്‍ നടത്തുന്ന മൂലധനച്ചെലവുകള്‍ ഇരട്ടയക്ക വളര്‍ച്ച രേഖപ്പെടുത്തിയതും ബേങ്ക് വായ്പകളില്‍ 18 ശതമാനത്തോളം വര്‍ധനയുണ്ടായതും വിപണി സജീവമാണെന്നതിന്റെ നേര്‍ചിത്രമാണ്. ആഗോള പ്രതിസന്ധികള്‍ക്കിടയിലും രാജ്യത്തെ വന്‍കിട കമ്പനികള്‍ നിലനിര്‍ത്തുന്ന ലാഭക്ഷമതയും സ്ഥൂല സാമ്പത്തിക ഭദ്രതയും ഈ വളര്‍ച്ചാക്കണക്കുകളില്‍ ന്യായമായ രീതിയില്‍ തന്നെ പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ട്.

അതേസമയം, സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കുകള്‍ സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിക്കുമ്പോള്‍ ഈ വളര്‍ച്ചാനിരക്കിന്റെ പുറംമോടിക്കു പിന്നിലെ സാങ്കേതിക പൊരുത്തക്കേടുകള്‍ വ്യക്തമാകും. വിപണി വിലയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള നാമമാത്ര ജി ഡി പിയില്‍ നിന്ന് (നോമിനല്‍ ജി ഡി പി) പണപ്പെരുപ്പത്തിന്റെ സ്വാധീനം കിഴിച്ചാണ് യഥാര്‍ഥ ജി ഡി പി (റിയല്‍ ജി ഡി പി) തിട്ടപ്പെടുത്തുന്നത്. ഇതിനായി അവലംബിക്കുന്ന “ജി ഡി പി ഡിഫ്‌ലേറ്റര്‍’ എന്ന സൂചികയാണ് ഇവിടെ പ്രധാന തര്‍ക്കവിഷയം. ഇന്ത്യയിലെ ഡിഫ്‌ലേറ്റര്‍ നിര്‍ണയം പ്രധാനമായും മൊത്തവില സൂചികയെയാണ് (ഡബ്ല്യു പി ഐ) ആശ്രയിക്കുന്നത്.

ആഗോള വിപണിയില്‍ അസംസ്‌കൃത എണ്ണയുടെയും ലോഹങ്ങളുടെയും വില ഇടിഞ്ഞതോടെ മൊത്തവില സൂചിക താഴേക്ക് പോകുകയും, തത്ഫലമായി ഡിഫ്‌ലേറ്റര്‍ കേവലം രണ്ട് മുതല്‍ 2.3 ശതമാനം വരെയായി ചുരുങ്ങുകയും ചെയ്തു. എന്നാല്‍, സാധാരണക്കാരന്റെ നിത്യജീവിതത്തെ നേരിട്ട് ബാധിക്കുന്ന ഉപഭോക്തൃ വിലസൂചിക (സി പി ഐ) നാല് മുതല്‍ ആറ് ശതമാനം വരെ ഉയര്‍ന്ന നിലയില്‍ തന്നെയാണ് തുടരുന്നത്. ജനങ്ങള്‍ വിപണിയില്‍ അനുഭവിക്കുന്ന യഥാര്‍ഥ വിലക്കയറ്റത്തിന്റെ പകുതി മാത്രം പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന ഡിഫ്‌ലേറ്റര്‍ വെച്ച് കണക്കുകൂട്ടുമ്പോള്‍, കേവലം ഗണിതപരമായ സാങ്കേതികതകള്‍ കൊണ്ട് തന്നെ യഥാര്‍ഥ ജി ഡി പി നിരക്ക് അസ്വാഭാവികമായി പെരുപ്പിച്ചു കാട്ടപ്പെടും. വിപണിയില്‍ ജനങ്ങളുടെ ക്രയശേഷി ഇടിയുമ്പോഴും ഔദ്യോഗിക കണക്കുകളില്‍ രാജ്യം വലിയ കുതിച്ചുചാട്ടം രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് ഈ അളവുകോലിലെ അപഭ്രംശങ്ങള്‍ മൂലമാണ്.

മറ്റൊരു പ്രധാന പോരായ്മ, അസംഘടിത മേഖലയെ കണക്കിലെടുക്കുന്നതിലെ രീതിശാസ്ത്രപരമായ വീഴ്ചയാണ്. രാജ്യത്തെ തൊഴില്‍ശക്തിയുടെ 80 ശതമാനത്തിലധികവും ഉപജീവനം കണ്ടെത്തുന്നത് കൃഷിയും ചെറുകിട സംരംഭങ്ങളുമടങ്ങുന്ന അസംഘടിത മേഖലയെ ആശ്രയിച്ചാണ്. എന്നാല്‍, ത്രൈമാസ ജി ഡി പി തിട്ടപ്പെടുത്തുമ്പോള്‍ ഈ വിപുലമായ മേഖലയിലെ ഉത്പാദന വിവരങ്ങള്‍ നേരിട്ട് ശേഖരിക്കാനുള്ള യാതൊരു സംവിധാനവും നിലവിലില്ല. പകരം, ഓഹരി വിപണിയില്‍ ലിസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ട വന്‍കിട കമ്പനികളുടെ ബാലന്‍സ് ഷീറ്റുകളാണ് അസംഘടിത മേഖലയുടെ അവസ്ഥ അളക്കാനുള്ള പ്രോക്‌സിയായി സര്‍ക്കാര്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

നോട്ടുനിരോധനവും അശാസ്ത്രീയമായി നടപ്പാക്കിയ ജി എസ് ടിയും മൂലം ചെറുകിട സംരംഭങ്ങള്‍ തകരുകയും അവയുടെ വിപണിവിഹിതം വന്‍കിട കോര്‍പറേറ്റുകള്‍ കൈയടക്കുകയും ചെയ്ത പശ്ചാത്തലത്തില്‍, വന്‍കിടക്കാരുടെ ലാഭക്കണക്കുകള്‍ ഉയര്‍ത്തിക്കാട്ടി അസംഘടിത മേഖലയും വളരുകയാണെന്ന് വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നത് സാമ്പത്തിക യാഥാര്‍ഥ്യങ്ങള്‍ക്ക് നേരെ കണ്ണടക്കലാണ്. മുന്‍ ചീഫ് സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റീഷ്യന്‍ പ്രണബ് സെന്നും പ്രമുഖ സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രജ്ഞന്‍ അരുണ്‍ കുമാറും ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയതുപോലെ, ചെറുകിടക്കാരുടെ പ്രതിസന്ധികളെ വന്‍കിടക്കാരുടെ കുതിപ്പുകൊണ്ട് മറച്ചുപിടിക്കുന്ന അപകടകരമായൊരു രീതിയാണിത്.

യഥാര്‍ഥ ഉത്പാദന വളര്‍ച്ചയും (ജി വി എ) ജി ഡി പിയും തമ്മിലുള്ള പ്രകടമായ അന്തരമാണ് മറ്റൊരു വൈരുധ്യം. ഫാക്ടറികളിലെയും കൃഷിയിടങ്ങളിലെയും യഥാര്‍ഥ മൂല്യവര്‍ധനവിനൊപ്പം സര്‍ക്കാര്‍ പിരിച്ചെടുക്കുന്ന അറ്റ നികുതി കൂടി ചേര്‍ത്താണ് ജി ഡി പി തിട്ടപ്പെടുത്തുന്നത്. ഉത്പാദന വളര്‍ച്ച 6.5 ശതമാനത്തില്‍ ഒതുങ്ങിനിന്നപ്പോഴും ജി ഡി പി 8.4 ശതമാനമായി ഉയര്‍ന്നത് ഇതിന്റെ വിരോധാഭാസമാണ്. ഉത്പാദനം കൂടിയതുകൊണ്ടല്ല ഇത് സംഭവിച്ചത്, മറിച്ച് സബ്സിഡികള്‍ വെട്ടിച്ചുരുക്കിയും ജി എസ് ടി പിരിവ് കര്‍ശനമാക്കിയും സര്‍ക്കാര്‍ ഉണ്ടാക്കിയ നികുതി നേട്ടമാണ് ജി ഡി പിയെ കൃത്രിമമായി ഉയര്‍ത്തിക്കാട്ടിയത്. ഉത്പാദനരംഗത്തെ മുരടിപ്പ് മൂടിവെച്ചുള്ള ഇത്തരം കണക്കുകള്‍ സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാഭാവിക മുന്നേറ്റമായി കാണാനാകില്ല.

ഔദ്യോഗിക കണക്കുകള്‍ക്കപ്പുറം ജനജീവിതം പരിശോധിക്കുമ്പോള്‍, സമ്പദ് വ്യവസ്ഥ “കെ-ആകൃതി’യിലുള്ള തികച്ചും അസമമായ വളര്‍ച്ചാപാതയിലാണ് നീങ്ങുന്നതെന്ന് വ്യക്തമാകും. മുകള്‍ത്തട്ടിലുള്ള പത്ത് ശതമാനത്തിന്റെ വരുമാനം കുതിച്ചുയരുകയും ആഡംബര കാറുകള്‍ക്കും വീടുകള്‍ക്കും ആവശ്യക്കാരേറുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍, താഴെത്തട്ടിലുള്ള ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ ജീവിതം വഴിമുട്ടുകയാണ്. ഗ്രാമീണ മേഖലകളില്‍ നിത്യോപയോഗ സാധനങ്ങളുടെയും സാധാരണക്കാരുടെ ഇരുചക്രവാഹനങ്ങളുടെയും വില്‍പ്പന പോലും താഴേക്കാണ്. ജീവിതച്ചെലവ് താങ്ങാനാകാതെ കുടുംബങ്ങളുടെ സമ്പാദ്യം അഞ്ച് പതിറ്റാണ്ടിലെ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന നിലയിലേക്ക് കൂപ്പുകുത്തുകയും കടബാധ്യതകള്‍ കുത്തനെ ഉയരുകയും ചെയ്തു. ജനങ്ങളുടെ വാങ്ങല്‍ശേഷി ഇടിഞ്ഞ പശ്ചാത്തലത്തില്‍, സര്‍ക്കാര്‍ നികുതിയിളവുകള്‍ നല്‍കിയിട്ടുപോലും പുതിയ നിക്ഷേപങ്ങളിറക്കാന്‍ വന്‍കിട കമ്പനികള്‍ മടിക്കുന്നത് വിപണിയിലെ ഈ മുരടിപ്പിന്റെ നേര്‍ചിത്രമാണ്.

ചുരുക്കത്തില്‍, 7.8 ശതമാനമെന്ന വളര്‍ച്ചാനിരക്ക് തികച്ചും അടിസ്ഥാനരഹിതമായ ഒന്നല്ല. അടിസ്ഥാനസൗകര്യ മേഖലയിലെ സര്‍ക്കാറിന്റെ മൂലധനച്ചെലവുകളും സംഘടിത കോര്‍പറേറ്റ് മേഖലയുടെ കരുത്തും ഇതില്‍ തീര്‍ച്ചയായും പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാല്‍, ഇത് താഴെത്തട്ടിലുള്ള സാധാരണക്കാരന്റെ സാമ്പത്തിക ഭദ്രതയുടെയോ ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെയോ തെളിവാണെന്ന വാദം സാമ്പത്തിക യാഥാര്‍ഥ്യങ്ങള്‍ക്ക് നിരക്കുന്നതല്ല. അപാകതകള്‍ നിറഞ്ഞ ഡിഫ്‌ലേറ്ററും അസംഘടിത മേഖലയെ അളക്കുന്നതിലെ രീതിശാസ്ത്രപരമായ വീഴ്ചകളും നികുതി ഘടനയിലെ മാറ്റങ്ങളുമെല്ലാം ഈ കണക്കുകളെ അസ്വാഭാവികമായി പെരുപ്പിച്ചു കാട്ടുന്നുണ്ട്. സാമ്പത്തിക നയങ്ങളുടെ യഥാര്‍ഥ വിജയം അളക്കേണ്ടത് കേവലം ജി ഡി പി സംഖ്യകളുടെ വലിപ്പത്തിലല്ല. മറിച്ച്, സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്ന തൊഴിലവസരങ്ങളിലും സാധാരണക്കാരന്റെ വാങ്ങല്‍ശേഷിയിലുമാണ്.

Content Highlights:
An in-depth analysis reveals how technical gaps in calculating India’s 7.8 percent GDP growth mask real economic challenges. The contrast between low wholesale price deflators and high consumer inflation distorts real growth metrics. Moreover, the growth relies heavily on corporate earnings while the unorganized sector and rural purchasing power continue to decline.