കളി കമന്റ് തൊഴിലാളികളോട് വേണ്ട

ചെളിക്കുണ്ടിൽ കിടക്കുന്ന ഒരു പന്നിയുമായി ഗുസ്തി പിടിക്കാൻ പോയാൽ നിങ്ങളും വൃത്തികെട്ടവരാകും; പന്നിയാണെങ്കിൽ ആ ഗുസ്തി നന്നായി ആസ്വദിക്കുകയും ചെയ്യും’ എന്നൊരു പഴമൊഴിയുണ്ട്. സോഷ്യൽ മീഡിയയിലെ കമന്റ് തൊഴിലാളികളുമായി വാക്കേറ്റത്തിന് ഇറങ്ങുന്നവർ ഈ ചൊല്ല് മനസ്സിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്. ഇന്നത്തെ സോഷ്യൽ മീഡിയ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും രസകരവും അതേസമയം ഏറ്റവും സങ്കടകരവുമായ കാഴ്ച, സാധാരണ മനുഷ്യരായി കമന്റ് സെക്്ഷനിൽ പ്രവേശിക്കുന്ന പലരും ഏതാനും മിനുട്ടുകൾക്കുള്ളിൽ അന്താരാഷ്ട്ര ജഡ്ജിമാരും, മനശ്ശാസ്ത്രജ്ഞരും, സാമ്പത്തിക വിദഗ്ധരും, റിലേഷൻഷിപ്പ് കോച്ചുമാരും, കായിക സെലക്ടർമാരും, രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷകരുമായി മാറുന്നതാണ്.

ഒരു മരം നട്ടതിന്റെ ചിത്രം പങ്കുവെച്ചാൽ “ആദ്യം സ്വന്തം വീട് വൃത്തിയാക്കൂ’ എന്ന കമന്റ് വരും; ബിരുദദാനച്ചടങ്ങിന്റെ ചിത്രം പോസ്റ്റ് ചെയ്താൽ “ഡിഗ്രികൾക്ക് ഇന്നൊരു വിലയുമില്ല’ എന്ന ഉപദേശം എത്തും; പാവപ്പെട്ടവർക്ക് ഭക്ഷണം വിതരണം ചെയ്താൽ “പബ്ലിസിറ്റിക്ക് വേണ്ടിയല്ലേ’ എന്ന വിധിയും പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടും. നിങ്ങൾ എന്ത് ചെയ്താലും, എവിടെയോ ഒരു കീബോർഡ് യോദ്ധാവ് നിങ്ങളുടെ സന്തോഷം തകർക്കാൻ വിരലുകൾ ചൂടാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ടാകും. “നിങ്ങളുടെ തലയ്ക്ക് മുകളിലൂടെ പറക്കുന്ന പക്ഷികളെ തടയാൻ കഴിയില്ല; പക്ഷേ, അവ നിങ്ങളുടെ മുടിയിൽ കൂടുണ്ടാക്കുന്നത് തടയാൻ കഴിയും’ എന്ന പഴമൊഴി പോലെ, ആളുകൾ അഭിപ്രായം പറയുന്നത് തടയാനാകില്ലെങ്കിലും അവരുടെ നിഷേധാത്മകത നമ്മുടെ മനസ്സിൽ വാടകയില്ലാതെ താമസിക്കുന്നത് തടയാൻ നമുക്ക് കഴിയും. അതുകൊണ്ടുതന്നെ എല്ലാ കമന്റുകൾക്കും മറുപടി നൽകേണ്ട ബാധ്യത നമുക്കില്ല; ചില നിശ്ശബ്ദതകൾ നൂറ് വാക്കുകളേക്കാൾ ശക്തമാണ്.

ഈ മഹാവിമർശകരിൽ പലരും സിംഹങ്ങളുടെയോ സിനിമാതാരങ്ങളുടെയോ ആഡംബര കാറുകളുടെയോ കാർട്ടൂൺ കഥാപാത്രങ്ങളുടെയോ ചിത്രങ്ങൾക്കു പിന്നിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നവരാണ്. സ്വന്തം അഭിപ്രായത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കാൻ സ്വന്തം മുഖത്തെ പോലും വിശ്വസിക്കാത്തവർ, ഓൺലൈനിൽ അത്യുച്ചത്തിൽ അലറുമെങ്കിലും അതേ വാക്കുകൾ നേരിൽ പറയാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടാൽ നിശ്ശബ്ദതയുടെ മഹത്വം പെട്ടെന്ന് ഓർക്കും. കീബോർഡിന് വികാരങ്ങളില്ലെങ്കിലും അത് ഉപയോഗിക്കുന്ന വിരലുകൾക്ക് ഹൃദയങ്ങളെ മുറിവേൽപ്പിക്കാൻ കഴിയും. പുതിയ വാഹനം വാങ്ങിയാൽ “ബേങ്ക് ലോണല്ലേ’, വീട് വാങ്ങിയാൽ “കള്ളപ്പണം ആണോ’, വിവാഹം കഴിച്ചാൽ “വിവാഹമോചനം എന്നാണ്’ എന്നിങ്ങനെ മറ്റുള്ളവരുടെ സന്തോഷം നീണ്ടുനിൽക്കരുത് എന്ന മനോഭാവമാണ് ചില കമന്റുകളുടെ അടിസ്ഥാനം. ഒരാൾക്ക് ഭാരം കുറഞ്ഞാൽ അസുഖമാണോ എന്ന് ചോദിക്കും; ഭാരം കൂടിയാൽ റഫ്രിജറേറ്റർ വിഴുങ്ങിയോ എന്നും ചോദിക്കും.

വിജയം, പരാജയം, സൗന്ദര്യം, ദാരിദ്ര്യം, സമ്പത്ത്, ബുദ്ധി, ദയ – എന്തിനെയും വിമർശിക്കാൻ ഇവർക്ക് മടിയില്ല. സ്വന്തം മാസബജറ്റ് പോലും കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ കഴിയാത്തവർ രാജ്യത്തിന്റെ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് ഉപദേശിക്കുന്നു; ഒരു ചെടി പോലും നട്ടുപിടിപ്പിക്കാത്തവർ കർഷകരെ കൃഷി പഠിപ്പിക്കുന്നു; സ്വന്തം കുടുംബപ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാൻ കഴിയാത്തവർ ലോകസമാധാനത്തിനുള്ള മാർഗങ്ങൾ വിശദീകരിക്കുന്നു; രാവിലെ പത്ത് മണിക്ക് മുമ്പ് എഴുന്നേൽക്കാൻ കഴിയാത്തവർ ഒളിമ്പിക് താരങ്ങൾക്ക് അച്ചടക്കത്തെക്കുറിച്ച് ക്ലാസെടുക്കുന്നു. ആരും പഠിക്കാത്ത, എന്നിട്ടും എല്ലാവരും പ്രൊഫസർമാരാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന വിചിത്രമായ ഒരു സർവകലാശാലയായി പലപ്പോഴും കമന്റ് സെക്്ഷൻ മാറിപ്പോകുന്നു.

“വിഡ്ഢികളോട് ഒരിക്കലും തർക്കിക്കരുത്; അവർ നിങ്ങളെ അവരുടെ നിലവാരത്തിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ച് അനുഭവസമ്പത്ത് കൊണ്ട് തോൽപ്പിക്കും’ എന്ന മാർക്ക് ട്വെയിന്റെ വാക്കുകൾ ഇന്നും പ്രസക്തമാണ്. ഒരു വിഡ്ഢിത്ത കമന്റിന് ഏറ്റവും നല്ല മറുപടി മറ്റൊരു കമന്റല്ല, മറിച്ച് ഒരു ശാന്തമായ പുഞ്ചിരിയും “അവഗണിക്കുക’ എന്ന മനോഹരമായ തീരുമാനവുമാണ്. യഥാർഥ ബുദ്ധിയുള്ള അഭിപ്രായങ്ങൾ അപമാനിക്കുകയല്ല ചെയ്യുന്നത്, അറിവ് പകരുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്; യഥാർഥ ആത്മവിശ്വാസം പരിഹസിക്കുകയല്ല, പ്രചോദിപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. “നന്നായി’, “മുന്നോട്ട് പോകൂ’, “നിങ്ങളുടെ പ്രയത്നത്തിൽ ഞാൻ അഭിമാനിക്കുന്നു’ എന്ന ലളിതമായ വാക്കുകൾ പോലും തളർന്ന ഹൃദയങ്ങൾക്ക് ഇന്ധനമാകാറുണ്ട്.

രണ്ട് അയൽക്കാരെ സങ്കൽപ്പിക്കുക: ഒരാൾ സ്വന്തം പൂന്തോട്ടം നനച്ച് പൂക്കൾ വിരിയിക്കുന്നു, മറ്റൊരാൾ ആ പൂക്കൾക്ക് നിറം പോരെന്ന് പരാതിപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സീസൺ അവസാനിക്കുമ്പോൾ ഒരാൾക്ക് പൂന്തോട്ടമുണ്ട്, മറ്റൊരാൾക്ക് അഭിപ്രായങ്ങൾ മാത്രം. സോഷ്യൽ മീഡിയയിലും ഇതുതന്നെയാണ് സ്ഥിതി; ചിലർ സൃഷ്ടിക്കുകയും പഠിക്കുകയും സഹായിക്കുകയും പ്രചോദിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ മറ്റുചിലർ കമന്റ് സെക്്ഷനിൽ കല്ലെറിയാൻ മാത്രം കാത്തിരിക്കുന്നു.

ഒരിക്കൽ ഒരു ആശാരി പറഞ്ഞതുപോലെ, “തടി മാറ്റിസ്ഥാപിക്കാം; പക്ഷേ, തെറ്റായ മുറിവ് തിരുത്താൻ കഴിയില്ല.’ വാക്കുകളും അങ്ങനെയാണ്. ഒരിക്കൽ പുറത്തുവന്നാൽ തിരികെ വിളിക്കാനാകില്ല. അതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ വാക്കുകൾക്ക് മരുന്നാകാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ അവ വിഷമാകാതിരിക്കട്ടെ. ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനം കമന്റ് സെക്്ഷനിൽ എത്ര വാദങ്ങൾ ജയിച്ചു എന്നതല്ല ആളുകൾ ഓർക്കുക; നമ്മുടെ വാക്കുകൾ അവരുടെ മനസ്സിൽ എങ്ങനെയൊരു അനുഭവം സൃഷ്ടിച്ചു എന്നതാണ് അവർ ഓർക്കുക. അഭിപ്രായങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ ഈ ലോകത്ത് പ്രോത്സാഹനത്തിന്റെ ഒരു ഉറവിടമാകാൻ കഴിയുന്നതാണ് യഥാർഥ മഹത്വം.

Content Highlights:
The comment sections on social media platforms have turned into a hub for unnecessary criticism and negative remarks from anonymous users. Engaging with toxic keyboard warriors only drains personal energy and rarely yields any positive outcomes. Choosing silence and ignoring negativity remains the best approach to safeguarding one’s mental peace online.